كشتي شكست خورده طوفان كربلا

بند دوم

کشتی شکست خوردهٔ طوفان کربلا. در خاک و خون طپیده میدان کربلا

گر چشم روزگار بر او زار میگریست. خون میگذشت از سر ایوان کربلا

نگرفت دست دهر گلابی به غیر اشک ز آن گل که شد شکفته به بستان کربلا

از آب هم مضایقه کردند کوفیان. خوش داشتند حرمت مهمان کربلا

بودند دیو و دد همه سیراب و میمکید. خاتم ز قحط آب سلیمان کربلا

زان تشنگان هنوز به عیوق میرسد. فریاد العطش ز بیابان کربلا

آه از دمی که لشگر اعدا نکرد شرم. کردند رو به خیمهٔ سلطان کربلا